GPHG 2026 Kategorileri ve Adayları: 84 Saat Bize Ne Anlatıyor?
Bir ödülün ne kadar ilginç olduğunu yalnızca kazananlarından değil, hangi saatleri birbiriyle karşılaştırmayı seçtiğinden de anlayabilirsiniz. GPHG 2026 bu açıdan son yılların en dikkat çekici edisyonlarından biri. GPHG Academy, 194 markanın yarışmaya sunduğu 320 model arasından 84 saat ve mekanik saati seçti. Her biri altı adaydan oluşan 14 kategori var. 7 Kasım’da Cenevre’de bu listenin içinden yılın kazananları çıkacak.
Fakat GPHG 2026’nın esas değişikliği aday sayısında değil. Yıllardır kullanılan Men’s ve Ladies’ kategorileri kaldırıldı; yerlerine Essential ve Complication geldi. Ayrıca taşlı saatler için, toplam taş ağırlığını altı karatla sınırlayan ayrı bir Gemset kategorisi oluşturuldu. GPHG böylece bir saati varsayılan kullanıcısının cinsiyetinden çok ne yaptığına, nasıl gösterdiğine ve hangi saatçilik disiplinine ait olduğuna göre sınıflandırmaya çalışıyor.
Kağıt üzerinde küçük bir düzenleme gibi görünebilir. Adaylara baktığınızda öyle olmadığı anlaşılıyor.
Önce bir sınır koyalım: GPHG “yılın en iyi 84 saati” listesi değil
GPHG’yi okurken çoğu zaman atlanan bir ayrıntı var. Academy üyeleri modeller önerebiliyor, markalar kendi modellerini de sunabiliyor. Fakat nihayetinde yarışmaya katılıp katılmamak markanın kararı. 2026’da Rolex yarışmada yok, Patek Philippe uzun süredir katılmıyor, F.P. Journe 2010’dan beri saat göndermiyor ve büyük grupların bazı markaları da listede yer almıyor.
Bu nedenle GPHG 2026’yı bütün saat endüstrisinin eksiksiz sıralaması olarak okumak yanlış olur. Daha doğru tarif şu: Yarışmaya dahil olan üreticiler arasında, yaklaşık bin kişilik Academy’nin ilk oylamasından çıkan yılın seçkisi.
Bu ayrım adayların değerini azaltmıyor. Tam tersine sonuçları daha doğru okumamızı sağlıyor. Bir markanın altı adayla listede yer alması, o markanın tartışmasız yılın en iyi üreticisi olduğunu kanıtlamadığı gibi listede olmayan bir marka da kötü bir yıl geçirmiş olmuyor.
Chopard’ın altı farklı kategoriye birer aday yerleştirmesi örneğin gerçekten kayda değer. Fakat bunu doğrudan bir marka sıralamasına çevirmek yerine, Chopard’ın 2026’da klasik üç ibreli saatten grande sonnerie’ye, mücevher saatinden masa saatine kadar ne kadar geniş bir üretim alanında oynadığının göstergesi olarak okumak daha anlamlı.
GPHG 2026 Kategorileri ve Bütün Adaylar
Time Only
Burada kurallar oldukça sert: analog saat, dakika ve varsa saniye. İki ya da üç ibre, düz kadran; tarih, başka bir komplikasyon veya taş süsleme yok.
GPHG 2026 Time Only adayları:
- Bvlgari – Octo Finissimo 37 Satin-Polished Titanium
- Chopard – L.U.C 1860
- Laurent Ferrier – Classic Origin Beige
- Naoya Hida & Co. – NH Type8A
- Parmigiani Fleurier – Toric Petite Seconde
- Piaget – Piaget Polo 79 Sodalite Watch

Bence kategorinin güzelliği de burada. Komplikasyonları çıkardığınızda markaların arkasına saklanabileceği çok az şey kalıyor. Oran, kasa mimarisi, ibreler, kadran ve mekanizmanın işçiliği daha görünür hale geliyor.
Aynı finalist grubunda Octo Finissimo’nun endüstriyel-geometrik diliyle Laurent Ferrier ve Naoya Hida’nın daha klasik saatçilik anlayışının bulunması, “sadece zamanı gösteren saat” tarifinin ne kadar geniş olabileceğini gösteriyor.
Essential
2026’nın yeni kategorilerinden Essential, saat-dakika-saniyenin yanında tarih, güç rezervi, klasik ay fazı ve gece-gündüz gibi belirli göstergelere izin veriyor. Gösterim dijital veya retrograd da olabiliyor.
Adaylar:
- Audemars Piguet – Neo Frame Jumping Hour
- Daniel Roth – Extra Plat Rose Gold Skeleton
- Grand Seiko – Hand-engraved Manual-winding Spring Drive
- MB&F – SP One Platinum
- Parmigiani Fleurier – Tonda PF Minute Rattrapante Arctic Rose
- Stéphane Pierre – L’Impétrant

“Essential” ismi ilk bakışta basit saatleri düşündürüyor. Aday listesi pek öyle değil.
Jumping hour kullanan Audemars Piguet, Minute Rattrapante komplikasyonunu saklamayı tercih eden Parmigiani Fleurier ve bi-retrograd gösterimli Stéphane Pierre aynı kategoride. Burada Essential’ın “ucuz” veya “mekanik olarak basit” anlamına gelmediği hemen ortaya çıkıyor. Kategorinin tarif ettiği şey daha çok saatin kullanıcıya sunduğu bilgi miktarı.
Bu da GPHG’nin yeni sınıflandırmasının iyi taraflarından biri.
Complication
Complication da 2026’da eklenen yeni bir kategori. Dünya saati, ikinci zaman dilimi veya daha deneysel göstergiler gibi yaratıcı ve mekanik açıdan karmaşık çözümleri kapsıyor; fakat saat Mechanical Exception tarifine girmemeli.
Adaylar:
- Cleguer – Inspiration One
- Czapek & Cie. – Time Jumper
- Dominique Renaud – Pulse60 Titanium Black
- Lederer – CIC 39 InVerto Titanium
- Ulysse Nardin x Urwerk – UR-FREAK
- Behrens x Vianney Halter – KWH

Yeni sistemin en tartışmalı sınırı da burada ortaya çıkıyor: Complication nerede bitiyor, Mechanical Exception nerede başlıyor?
Dominique Renaud’nun Pulse60’ı bunun iyi örneği. Saatin regülatörü yalnızca 1 Hz, yani dakikada 60 salınım yapıyor. Modern mekanik saatlerin çoğunun çok daha yüksek frekansta çalıştığı düşünülürse burada geleneksel yaklaşımın neredeyse tersine çevrildiği bir regülasyon deneyi var.
UR-FREAK ise Ulysse Nardin’in dönen Freak mimarisini Urwerk’ün wandering-hours fikriyle birleştiriyor. Bunları “komplikasyon” olarak kabul etmek mümkün, fakat ikisi de neredeyse mekanizmanın çalışma ve gösterim biçimini yeniden kurguluyor.
2026 kategorileri daha mantıklı hale gelmiş olabilir, ancak mekanik saatçiliği kusursuz kutulara ayırmak hâlâ mümkün değil. Belki de olmaması daha iyi.
Mechanical Exception
Özel mekanizmalar, sıra dışı escapement’lar, automaton’lar, akustik komplikasyonlar ve geleneksel kategori tariflerinin dışında kalan mekanik sistemler burada yarışıyor.
Adaylar:
- Blancpain – Grande Double Sonnerie
- Chopard – L.U.C Grand Strike
- Christiaan van der Klaauw – CVDK Grand Planetarium Eccentric Silicium
- Ferdinand Berthoud – Naissance d’une Montre 3
- H. Moser & Cie. – Endeavour Minute Repeater Cylindrical Tourbillon Skeleton Cosmic Rain
- Konstantin Chaykin – Thinking Mystery

Finalistler arasında tek bir favori seçmenin en zor olduğu kategori muhtemelen bu.
Blancpain Grande Double Sonnerie’nin geliştirilmesi sekiz yıl sürmüş. Mekanizma 1.053 parçadan oluşuyor. Geliştirme sırasında 21 patent başvurusu yapılmış ve bunların 13’ü nihai saatte kullanılmış. Dört ayrı çekiç ve gong E, G, F ve B notalarını üretirken kullanıcı Westminster melodisi ile Blancpain için hazırlanmış ikinci melodi arasında seçim yapabiliyor. Üstelik yapının içinde grande sonnerie, petite sonnerie ve minute repeater’ın yanında retrograd perpetual calendar ile flying tourbillon da bulunuyor.
Normal bir yılda bu teknik dosya bir kategoriyi tek başına domine edebilirdi.
Fakat karşısında Chopard L.U.C Grand Strike var. Chopard bu saat için 11.000 saatin üzerinde Ar-Ge çalışmasından ve toplam 10 patentten söz ediyor.
Sonra gezegenlerin gerçek yörünge sürelerini mekanik olarak modelleyen Christiaan van der Klaauw, geleneksel imalat yöntemlerini merkeze alan Ferdinand Berthoud ve minute repeater ile silindirik tourbillon’u aynı mimaride buluşturan Moser geliyor.
Mechanical Exception 2026’nın güçlü olması “çok komplikasyon = iyi saat” denkleminden kaynaklanmıyor. Aksine adayların mekanik probleme verdikleri cevaplar birbirinden yeterince farklı.
Gemset
Yeni Gemset kategorisinde toplam taş ağırlığı en fazla altı karat olabiliyor. Saat, dakika, saniye, tarih, güç rezervi veya klasik ay fazı gibi sınırlı göstergeler kullanılabiliyor.
Adaylar:
- Bovet 1822 – Récital 23
- Bvlgari – Serpenti Aeterna
- Chopard – L’Heure du Diamant
- Franck Muller – Round Triple Mystery Skeleton
- Piaget – Swinging Pebble
- Tiffany & Co. – Paradise Bird Toucan

Bu kategori değişikliğini özellikle yerinde buluyorum.
Çünkü taş kullanılan her saati Jewellery kategorisine göndermek, saatin tasarımında gem-setting kullanılan bir saat ile doğrudan yüksek mücevher nesnesi olarak tasarlanan bir parçayı aynı ölçekte değerlendirmek anlamına geliyordu.
Altı karat sınırı kusursuz bir bilimsel çizgi değil. Ama en azından iki farklı disipline ayrı alan açıyor.
Tourbillon
Tourbillon kategorisinde temel şart bir tourbillon bulunması. Başka komplikasyonlar da eklenebiliyor.
Adaylar:
- Arnold & Son – Constant Force Tourbillon 11 Platinum
- David Candaux – DC6 Night Forest
- Ferdinand Berthoud – Chronomètre FB 2TV
- Girard-Perregaux – Laureato Fifty Three Gold Bridges
- Louis Vuitton – Escale Worldtime Flying Tourbillon
- Sylvain Pinaud – 30s Tourbillon

Tourbillon artık tek başına şaşırtıcı bir komplikasyon değil. Özellikle yüksek saatçilikte o kadar yaygınlaştı ki, 2026 finalistlerini değerlendirirken “tourbillon var mı?” sorusu fazla bir şey söylemiyor.
Daha anlamlı sorular; tourbillon’un mekanizma mimarisine nasıl yerleştirildiği, gerçekten kronometrik bir fikir taşıyıp taşımadığı ve saatin geri kalanıyla teknik olarak ne yaptığı.
Bu yüzden constant-force kullanan Arnold & Son ile Ferdinand Berthoud’nun geleneksel kronometri yaklaşımı, Louis Vuitton’un dünya saatiyle birleştirilmiş flying tourbillon’undan farklı bir tartışma açıyor.
Chronograph
En az bir kronograf göstergesi bulunan mekanik saatlerin kategorisi. Başka komplikasyonlara izin veriliyor.
Adaylar:
- Audemars Piguet – Royal Oak “Jumbo” Extra-thin Selfwinding Flying Tourbillon Chronograph RD#5 “150th Anniversary”
- H. Moser & Cie. – Endeavour Flyback Chronograph Dual Time Date
- Louis Moinet – 1816 Chronograph
- Parmigiani Fleurier – Tonda PF Chronographe Mystérieux
- Rexhep Rexhepi – Chronograph Flyback
- TAG Heuer – Monaco Evergraph

Mechanical Exception kadar olmasa da GPHG 2026’nın diğer ölüm grubu burası olabilir.
Audemars Piguet, Royal Oak Jumbo kasasında flyback kronograf ile flying tourbillon’u bir araya getiriyor. Rexhep Rexhepi daha klasik yüksek saatçilik ve entegre flyback kronograf yaklaşımından geliyor. TAG Heuer Monaco ise kronografla tarihsel olarak zaten güçlü bir ilişkisi olan bambaşka bir cephede duruyor.
Parmigiani Fleurier Tonda PF Chronographe Mystérieux ise kategoriyi başka yerden sorguluyor: Bir kronografın her zaman kronografa benzemesi gerekiyor mu?
Saat dururken beş merkezi ibre üst üste geliyor ve saat neredeyse üç ibreli bir Tonda PF gibi görünüyor. Monopusher’a basıldığında kronograf saniyesi, dakikası ve saati ortaya çıkıyor. Bunu gerçekleştiren PF053 kalibresinde 362 parça ve üç ayrı kavrama bulunuyor: bir dikey, iki yatay.
Teknik karmaşıklığın kadranda daha fazla şey göstermek yerine daha az şey göstermek için kullanılması güzel bir ters köşe.
Calendar and Astronomy
Tarih, annual calendar, perpetual calendar, equation of time veya daha karmaşık astronomik göstergilerden en az birini taşıyan mekanik saatler bu kategoride.
Adaylar:
- Audemars Piguet – 150 Heritage
- Berneron – Quantième Annuel
- Bovet 1822 – Récital 31
- Christiaan van der Klaauw – CVDK Venus Annual Calendar
- Krayon – Anyday Rose Gold
- Parmigiani Fleurier – Toric Perpetual Calendar 30th Anniversary

Calendar and Astronomy her yıl doğal olarak biraz geniş bir kategori. Tarih göstergesinden perpetual calendar’a ve gerçek astronomik mekanizmalara kadar uzanan çok farklı teknik seviyeler aynı başlığa girebiliyor.
2026’da da benzer durum var. Berneron’un annual calendar yaklaşımı ile astronomik komplikasyon konusunda uzmanlaşmış Christiaan van der Klaauw’nun Venus Annual Calendar’ını aynı metrikle karşılaştırmak kolay olmayacak.
Jürinin burada komplikasyon sayısından ziyade mekanik çözümün niteliğine ağırlık vermesi daha anlamlı olacaktır.
Sports
GPHG tanımına göre fonksiyonları, malzemeleri ve tasarımı fiziksel aktiviteye uygun olan saatler.
Adaylar:
- Chopard – Zagato Lab One Concept
- Grand Seiko – Spring Drive U.F.A. Ushio 300 Diver
- H. Moser & Cie. – Streamliner Pump
- Hermès – H08 Squelette
- IWC Schaffhausen – Big Pilot’s Watch Perpetual Calendar Ceralume
- Laurent Ferrier – Sport Traveller Slate Grey

GPHG’nin sınırları en esnek kategorilerinden biri hâlâ Sports.
Grand Seiko’nun bir dalış saati olarak burada bulunması tartışmasız. H. Moser Streamliner Pump’ın sportif bağlamı da tasarımının merkezinde. Fakat perpetual calendar komplikasyonlu IWC Big Pilot’s Watch Ceralume aynı gruba girdiğinde “spor saati”nin bugün tam olarak ne anlama geldiği tekrar açılıyor.
Bu kötü bir şey olmayabilir. Modern lüks spor saati kategorisinin kendisi zaten 1970’lerdeki anlamından oldukça uzaklaştı. Ama jürinin fiziksel kullanım kabiliyeti ile sportif estetik arasında nerede çizgi çekeceğini görmek ilginç olacak.
Jewellery
Burada ağırlık doğrudan yüksek mücevher işçiliğinde ve taş seçiminde. Gemset’in altı karatlık sınırına girmeyen çok daha iddialı uygulamalar bu kategoriye bırakılmış durumda. 2026’dan itibaren one-of-a-kind saatlerin kabul edildiği yalnızca iki alandan biri de Jewellery. Diğeri Mechanical Clock.
Adaylar:
- Bvlgari – Tubogas Manchette
- Chopard – Mystery Nut
- Dior Montres – Dior Grand Bal Nuit des Indes
- Franck Muller – Vanguard Curvex Cut Flower
- Jacob & Co. – Billionaire Double Tourbillon Angel-Cut Diamonds
- Piaget – Flowing Curves Cuff Watch

Burada kalibre özellikleri üzerinden bir sıralama yapmaya çalışmak baştan yanlış olur. Taş kalitesi, kesim, setting tekniği, metal işçiliği, esneklik ve parçanın bir mücevher nesnesi olarak bütünlüğü daha belirleyici.
Yeni Gemset kategorisi sayesinde Jewellery’nin de kendi işi daha net hale geliyor.
Artistic Crafts
Emaye, lake, gravür, guilloché, kakma, marquetry ve skeletonizasyon gibi métiers d’art disiplinlerinin öne çıktığı kategori.
Adaylar:
- Andersen Genève – Celestial Voyager VK Edition
- Audemars Piguet – Établisseurs Nomade
- Bovet 1822 – Monsieur Bovet Tribute to Edouard Bovet
- Bvlgari – Serpenti Misteriosi
- L.Leroy – Vox Temporis
- Louis Vuitton – Tambour Taiko Arty Automata

Bu kategorinin jürisi için mesele yalnızca “en çok el işçiliği hangi saatte?” olmayacak. Teknik zorluk kadar tekniğin tasarıma ne kattığı da önemli.
Saatçilikte métiers d’art bazen mekanik bir nesnenin üzerine sonradan eklenmiş dekorasyon gibi kalabiliyor. Başarılı örneklerde ise kadran veya kasa, kullanılan tekniğin dışında düşünülemiyor.
GPHG’nin ayrımı burada anlamlı: taş işçiliğini Gemset/Jewellery’ye, diğer dekoratif zanaatları Artistic Crafts’a vermek üç alanı da daha okunabilir hale getiriyor.
Petite Aiguille
Perakende fiyatı 4.500 ile 10.000 İsviçre frangı arasında bulunan saatlerin kategorisi.
Adaylar:
- Christopher Ward – Loco Classic
- Frédérique Constant – Classic Worldtimer Manufacture
- Massena LAB x Raúl Pagès – Noctograph
- MING x J.N. Shapiro – 37.06 Lightning
- Otsuka Lotec – No.8
- TAG Heuer – Monaco Chronograph

Koleksiyoner açısından belki de GPHG’nin en eğlenceli kategorilerinden biri bu.
Çünkü fiyat sınırı var fakat teknik veya tasarımsal ambition için bir sınır yok. Bir tarafta Frédérique Constant’ın manufacture worldtimer’ı, diğer tarafta J.N. Shapiro’nun guilloché yaklaşımını MING tasarım diliyle bir araya getiren 37.06 Lightning bulunuyor.
Otsuka Lotec No.8 ise küçük bağımsız üreticilerin GPHG’de neden takip edilmeye değer olduğunu hatırlatıyor. Japon tasarımcı Jiro Katayama’nın endüstriyel gösterge cihazlarını andıran yaklaşımı, jumping-hour ve retrograd dakika gösterimini bir “mixing console” estetiğine yaklaştırıyor.
Petite Aiguille bugün yalnızca daha uygun fiyatlı İsviçre saatlerinin teselli kategorisi değil. Oldukça ciddi koleksiyoner saatlerinin yarıştığı bir alana dönüşmüş durumda.
Challenge
Perakende fiyatı 4.500 İsviçre frangı veya altında olan saatler burada yarışıyor.
Adaylar:
- Beaubleu – La Pièce No.2
- Beda’a – Angles Guichets
- Favre Leuba – Chief Skeleton
- Frédérique Constant – Classics Moneta Handwinding
- Seiko – King Seiko VANAC
- SpaceOne x Baltic – Seconde Majeure

Challenge’ın en önemli tarafı fiyatı değil, fiyatın artık tasarımsal iddiayı otomatik olarak sınırlamaması.
Beda’a’nın dijital pencere düzeni, Beaubleu’nun alışılmış ibre mantığıyla oynaması, SpaceOne x Baltic’in gösterim mimarisi ve Favre Leuba’nın skeleton yaklaşımı aynı kategoriye giriyor.
Burada GPHG’nin çok değerli bir işlevi var: Yüz binlerce franklık saatlerle aynı iletişim ortamında, mekanik saatçiliğin daha ulaşılabilir ucundaki yaratıcı işleri de görünür kılmak.
Bir koleksiyoner için bazen yarışmanın en kullanışlı kategorisi bu olabilir.
Mechanical Clock
Son kategori bileğe takılmıyor. GPHG burada ana görevi zamanı ölçmek olan mekanik masa ve salon saatlerini değerlendiriyor; wristwatch kabul edilmiyor.
Adaylar:
- Carl Suchy & Söhne – Table Waltz Tourbillon Mirror Edition
- Chopard – The Beehive Chiming Table Clock
- L’Épée 1839 – The Gekko
- La Vallée – Cosmo
- Louis Vuitton x De Bethune – LVDB-03 Sympathique Louis Varius
- Miki Eleta – Frog Queen

Bu kategori GPHG’nin neden yalnızca “lüks kol saati ödülleri” olarak düşünülmemesi gerektiğini de gösteriyor.
La Vallée Cosmo’nun 14,5 kilogramlık mekanizması manyetik olarak askıda duruyor, bir yıldız gününde kendi ekseni çevresinde bir tur atıyor ve 406 günlük güç rezervine sahip. Louis Vuitton ile De Bethune ise historique sympathique fikrine dönerek masa saatiyle kol saatini birbirine bağlayan bir sistem kurmuş. Miki Eleta’nın Frog Queen’i ise saatten çok hareketli mekanik bir sahne gibi davranıyor.
Kol saatinde milimetrelerle uğraşırken burada fiziksel ölçek tamamen değişiyor. Saatçilik fikri değişmiyor.
GPHG 2026 adaylarında üç eğilim özellikle dikkat çekiyor
Komplikasyon artık mutlaka daha fazla gösterge anlamına gelmiyor
Parmigiani Fleurier’in görünmez kronografı bunun en açık örneği. Mekanik enerji ve parça sayısı artarken kadrandaki bilgi azalabiliyor.
Benzer düşünceyi Minute Rattrapante’de ve farklı biçimde jumping-hour mekanizmalarında da görmek mümkün. Saat endüstrisi uzun süre komplikasyonu “kadrana daha fazla bilgi eklemek” üzerinden anlattı. 2026 adayları arasında ise mekanik karmaşıklığın arayüzü sadeleştirmek için kullanıldığı çok sayıda örnek var.
Bence güncel yüksek saatçiliğin en ilginç yönlerinden biri bu.
Bağımsız saatçilik artık yarışmanın kenarında değil
Dominique Renaud, Cleguer, Sylvain Pinaud, Stéphane Pierre, Otsuka Lotec, Raúl Pagès, MING ve benzeri isimler listeye renk katan birkaç küçük üretici olarak durmuyor.
Bazıları doğrudan kendi kategorilerinin en ciddi adayları.
Büyük üreticilerin Ar-Ge bütçesi ve üretim kapasitesine karşı bağımsızların avantajı başka yerde: Bir ürün ailesine, global mağaza ağına veya on yıllardır oluşmuş tasarım beklentilerine cevap vermeden oldukça spesifik bir mekanik fikrin peşine düşebiliyorlar.
Pulse60 gibi 1 Hz’lik bir regülatör veya Otsuka Lotec No.8 gibi alışılmadık bir zaman gösterimi tam da bu ortamdan çıkabiliyor.
Fiyat ile mekanik ilginçlik arasındaki bağ zayıflıyor
Mechanical Exception’daki saatlerle Challenge finalistleri aynı seviyede işçilik veya kompleksite sunuyor demek anlamsız olur.
Fakat eskiden daha yüksek fiyat seviyelerinde görmeye alıştığımız bağımsız tasarım düşüncesi aşağı doğru yayılıyor.
Petite Aiguille ve Challenge listelerine bakınca fiyat, “ne kadar yaratıcı olabilirsin?” sorusunun cevabını eskisi kadar kolay vermiyor.
Koleksiyoner açısından iyi haber bu.
GPHG 2026’nın en güçlü kategorisi hangisi?
Benim için şimdilik Mechanical Exception.
Blancpain Grande Double Sonnerie ile Chopard L.U.C Grand Strike’ın aynı yıl aynı kategoride bulunması bile yeterince sıra dışı. Buna Ferdinand Berthoud, Christiaan van der Klaauw, Moser ve Konstantin Chaykin eklenince adaylardan herhangi birini yalnızca teknik özellik sayarak elemek mümkün olmuyor.
Fakat Chronograph hemen arkasında.
Çünkü o kategori tek bir komplikasyonun altı farklı yorumu gibi duruyor. AP’de paketleme ve yüksek komplikasyon, Parmigiani’de görünmezlik, Rexhep Rexhepi’de geleneksel haute horlogerie, TAG Heuer’de kronograf tarihinin modern yorumu öne çıkıyor.
Koleksiyoner gözüyle en merak ettiğimiz iki kategori ise muhtemelen Petite Aiguille ve Challenge. GPHG kupasını hangi altı haneli saatin kazanacağını izlemek eğlenceli, fakat bugün satın alınabilir bağımsız saatçiliğin nereye gittiğini anlamak için fiyat kategorileri bazen daha fazla bilgi veriyor.
GPHG 2026 kazananları nasıl belirlenecek?
2026 jürisi 24 kişiden oluşuyor ve başkanlığını Wei Koh yürütüyor. Jüri aday saatleri Cenevre’de fiziksel olarak inceleyerek oy kullanacak. GPHG Academy de ikinci kez dijital oy verecek ve Academy’nin sonucu nihai puanın üçte birini oluşturacak; kalan ağırlık jüriye ait. Kazananlar 7 Kasım 2026 Cumartesi günü, Cenevre’deki Bâtiment des Forces Motrices’de açıklanacak.
Buradaki fiziksel değerlendirme önemli. Özellikle minute repeater, grande sonnerie, gem-setting, hand-finishing veya son derece ince kasa gibi konularda basın fotoğrafları karar vermek için kötü bir araç. Sesin niteliğini JPEG’den anlayamazsınız. Anglage’ı render üzerinden değerlendirmek de pek sağlıklı değil.
GPHG aday listesi bize tartışmanın başlangıç noktasını veriyor. Kazananları belirleyecek şey ise saatlerin masaya geldiği gün başlayacak.
GPHG 2026’nın bence asıl kazancı şimdiden belli
Kasım ayında Aiguille d’Or’u hangi saatin alacağını henüz bilmiyoruz. Fakat 2026 edisyonunun önemli değişikliklerinden biri kupadan bağımsız biçimde gerçekleşmiş durumda.
“Erkek saati” ve “kadın saati” üzerinden kurulan kategorilerin kaldırılması, saat endüstrisinde uzun süredir ürünlerin kendisinin gerisinde kalmış bir sınıflandırmayı terk ediyor. Essential, Complication ve Gemset kusursuz kategoriler değil. Özellikle Complication ile Mechanical Exception arasındaki sınır zaman zaman fazlasıyla yoruma açık.
Ama bu kusur bana eski sistemden daha ilginç geliyor.
Çünkü artık tartışma bir saatin kime satılacağından çok, mekanik olarak ne yaptığı, kullanıcıya ne gösterdiği ve hangi saatçilik disiplininde başarılı olduğu etrafında dönüyor.
GPHG 2026’nın 84 adayına bu gözle bakınca liste yalnızca kasım ayındaki ödül töreninin finalistleri olmaktan çıkıyor. 2026 mekanik saatçiliğinin nerede enerji harcadığını gösteren bir haritaya dönüşüyor: bir uçta dört çekiçli grande sonnerie’ler, diğer uçta 4.500 frankın altında yaratıcı bağımsız saatler; arada görünmez kronograflar, 1 Hz regülatörler, métiers d’art ve bileğe bile takılmayan mekanik makineler.
Kazananlara daha var. Şimdilik ilginç olan, aynı masaya kimlerin oturduğu.